ÇİÇEK; Bu sınıftaki parfümlerde ana koku olarak bir veya daha fazla çiçeğin kokusu kullanılır. Bir çiçeğin kokusu kullanılarak üretilmiş parfümlere soliflore denir. En çok çeşite sahip koku ailesidir. Gül,yasemin, inci çiçeği, karanfil, nergis, gardenya, sümbül teber ve menekşe bu sınıftaki belli başlı örneklerdir.

ORYANTAL: Parfüm sanayinde kullanılan en büyük koku sınıflarından biridir. Ağır kokuların bulunduğu sınıftır. Tarçın,kakule,kişniş,zencefil,vanilya,vetiver,sandal ağacı,sedir ağacı,misk, amber bu sınıfa örnek verilebilir.

MEYVE: En eski koku ailelerinden biridir. Mandalina , portakal çiçeği, şeftali, liçi,misket limonu,papaya, elma, bergamot, kayısı, kavun, çarkıfelek ve ananas örnek verilebilir. Meyveli kokuların temiz, yumuşak bir coşkunluğu vardır. Meyveli parfümler genellikle turunçgil kokularının ağırlıkta olduğu çiçek ve meyve aromalarını da içeren karışımlardır.

YEŞİLLİK: Bu koku sınıfını tanımlayan kelime tazeliktir. Çam, ardıç, biberiye, sümbül bu sınıfa örnek verilebilir.

OZON-OKYANUS: Yeni bir koku sınıfıdır. Kokuları insana deniz kokusunu, taze dağ havasını anımsatır. Daha çok sentetik uçucu yağların bulunduğu koku sınıfıdır.

ŞİPRE: Şipre koku ailesi 1917’ de François Coty tarafından aynı isimle, Chypre, üretilen parfümden sonra bir koku sınıfı olarak kabul edilmiştir. Paçuli, lavanta , meşe yosunu, bu sınıfta sayılabilir.

DERİ: Orta ve dip notalarında bal, tütün ve ağaç kokularını barındıran ailedir. Deriye benzer bir koku hissettirirler.

FOUGÈRE: Çoğunlukla meşe yosunu, lavanta ve coumarin adlı bitkisel koku özü içeren, birçok erkek parfümünün ait olduğu koku ailesidir. Otsul, ağaçsı bir koku ailesidir, keskin bir aromaya sahiptirler.

ALDEHİD: Aldehid olarak bilinen kimyasal maddelerin temel bileşen olduğu koku ailesidir. Çekici, keskin ve merak uyandırıcı notaları vardır. Aldehitler parfüm içindeki diğer kokuları da ayarlarlar.

Parfüm kelimesi Latince ‘’per fumum’’ deyiminden gelir ve ‘’duman içinden’’ anlamındadır. Parfüm, genel anlamda, kokuyu uzun süre koruyan sabitleyicilerin ilave edildiği çiçekler, meyveler, otlar, yapraklar, baharatlar ve odunlardan elde edilen doğal esans yağlarından oluşan karışımların alkol ve suyla belirli oranlarda karıştırılmasıyla elde edilen güzel kokulu sıvılardır. Parfümlerde , kokulu uçucu yağları karıştırma ve tutma amacıyla kullanılan çözücü, kokulu yağın özelliğine bağlı olarak , az veya çok suyla karıştırılmış etil alkoldür.Bu çözücü, uçucu özelliği nedeniyle, kokunun taşınmasına yardımcı olurken çözdüğü yağa karşı etkisizdir. Parfümün bileşimindeki uçucu yağların taşınma hızı ve kokularının gücü parfümün notalarını belirler. Her parfüm üst nota (tepe veya baş notası da denir), orta nota ( kalp notası da denir) ve alt nota (dip veya baz nota da denir) olarak adlandırılan üç koku yayma aşamasından oluşur. Üst notalar, parfümün içeriğindeki en uçucu yağların kokularından oluşan kısmıdır. En hafif ve en çabuk geçen kısmıdır. Çiçek koku ailesi ve turunçgil koku ailesi üst notalarda sıkça kullanılırlar. Orta notalar, parfümlerin karakterini belirleyen nota kalp notasıdır. Parfümün cilde yerleşmesiyle belirginleşir ve Yumuşak, çok belirgin olmayan kokuları içerir. Kokunun sınıflandırılmasında yardımcı olur ve yine Karanfil,nergis,frezya,hanımeli,yasemin,leylak,inciçiçeği,manolya,orkide,şakayık,gül,sümbülteber,menekşe, nilüfer orta nota kokularına örnek olarak verilebilirler.Alt nota, parfümün asıl karakterini, kalıcılığını ve başarısını belirleyen kısımdır. Baz notalar, üst ve orta notaların taşınmasından sonra ortaya çıkar ve bazen sabitleyiciler diye de bilinir.Çünkü kokunun cilt üzerindeki hayatını uzatırlar. Amber,balzam,benzoin,sedir ağacı,kumarin,misk,meşe yosunu,paçuli,sandal ağacı,vanilya alt nota kokularına örnek verilebilir .